ตอนแรกจะไปอัพอีกไดหนึ่งแต่เปิดไม่ได้ก้อช่างมัน อัพที่นี่ก้อได้ ชิๆ มีหลายได ไม่ง้อเฟ้ย ตอนแรกมีรุ่นน้องมาจีบ ก้อคิดว่าเปิดใจเพื่อรับน้องเค้ามาแล้วนะ แต่พอมาถึงวันนี้ไม่ดี กลับไปเป็นแบบเดิม รู้สึกดีกว่าที่จะเปิดรับน้องเข้ามา ไม่อยากอัพไดนี้เพราะกลัวเจ็บ กลัวตัวเจ็บ เฮ้อ คิดถูกหรือผิดน๊า

       วันนี้ตอนแรกกะมานั่งทำงานสักหน่อย แต่ลืมไปสมุดจดงานอยู่ที่เพื่อน แบบว่าปกสมุดมันเป็นรูปทรงผมผู้ชายดาราเกาหลี เพื่อนเลยยืมไปเป็นแบบตัดผม ก้อเลยไม่มีอะไรทำ อยากจะออกจากบ้านไป ไปไหนก้อได้ อยุ่คนเดียว รู้สึกสบายใจกว่า อีกอย่างอาการไม่สบายยังไม่หายดี แต่เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาออกอาการหนักไปหน่อย คนที่โบสถ์เลยรู้ พวกพี่ที่เป็นหมอ+เภสัชให้คิวกินเกลือแร่เลย แหวะ ไม่อร่อยอ่า แต่ก้อต้องกิน อีกอย่างโดนพี่ที่โบสถ์หลายสิบอธิษฐานเพื่อให้

       อาการมันก้อไม่เป็นไรเท่าไหร่หรอกครับ แค่เป็นมา 11 วันแล้วเท่านั้น หุหุ ไม่ต้องห่วง คิวยังไหว ยังสู้รบกะเพื่อนๆได้อยู่ ตอนนี้รู้สึกว่า โหมดเรียกร้องหาคนมาอยู่ข้างๆมีมากขึ้นเรื่อยๆแต่สิ่งที่แสดงออกมากลับเป็นอยู่คนเดียวมากขึ้นเรื่อยๆ -*-

       น้องปีนี้มีคนเป็นคริสต์ด้วย เย้ๆๆ เพิ่งรู้ ถึงไม่ใช่คริสเตียน แต่ก้ออย่างน้อย ก้อคงพอปรึกษาอะไรเค้าได้บ้างละเนอะ อ้อ จะเรียกเค้าว่าน้องไม่ได้ต้องเรียกว่าพี่ เพราะพี่อ๊อฟอายุ 23 ถึงจะอยู่ปี 1 ก้อเหอะก้อต้องเรียกพี่ถูกปะ อ้อ มีใครในนี้เป็นคริสต์บ้างไหมครับ อยากรู้มากๆเลย พิธีนี้มีด้วยหรือ อาจารย์สอนมาอย่างงงเลยครับ พิธีคอมมูเนียน เท่าที่คิวเคยได้ยินมา มีพิธีบัพติสมาหรือศีลจุ่ม ศีลเจิมคนไข้หรือศีลเจิมครั้งสุดท้าย พิธีมิซาหรือศีลมหาสนิท ศีลสมรส แต่ไม่มีพิธีคอมมูเนียน แต่อาจารย์บอกว่า พิธีคอมมูเนียน คือการที่เราไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ จริงหรอ? ยังงงไม่หายเลยตอนนี้

       ไม่อยากอยู่บ้าน อยากไปมหาลัย แต่ไม่อยากเจอน้อง ไม่อยากทำการบ้าน เพราะงั้นอยู่บ้านดีกว่า เหอะๆ เบื่อ เซ็ง กลับไปเป็นเหมือนเดิมเถอะนะคิว อย่าคิดที่จะทำให้อะไรให้ดีกว่าเดิมเลย เพราะตัวเองมันชั่วมาเกินพอ เฮ้อ บะบายครับ